قانون مفرد اعضا یک نظریه علمی است که ابتدا محافل علمی که پاکستان به عنوان یک ساختار علمی در قالب طب سنتی معرفی شد. مبتکر این نظریه مرحوم حکیم دوست محمد بود که بعدها به حکیم صابر ملتانی شهرت یافت ایشان از حکمای بزرگ و نامی در زمینه طب سنتی در هند و پاکستان بودند که به صورت تئوری و علمی علاوه برطب سنتی با طب شیمیایی هم آشنایی کامل داشتند

ایشان دکترینی را در زمینه طب ابداع کرد که ویژگی های منحصر به فردی دارد که سبب اقبال کسانی می گردد که با آن آشنا می شوند این نظریه اگر چه از اصول طب سنتی پیروی کرده و مدعی است که مبانی طب سنتی در امور طبیه هم چون علم طبعیات، اخلاط و علم المزاج کاملا درست است لکن در برخی ساختارها در طب نگرش متفاوتی را ارائه میکند که مهمترین آنها این است که علت عدم اعتدال در افعال الاعضا که به سبب تغییر در مراجع طبیعی و بروز مریضی می شود غلبه اخلاط نبوده بلکه آن را معلول عدم اعتدال در اعضا حیاتی بدن که ایشان تعبیر اعضا خود نسبت به آنها می کند می داند.

به این معنا که گرچه اخلاط در این قضیه یعنی تغییر در ساختار عملکرد اعضا و ایجاد مرض نقش بسزایی دارند اما نقش آنها تام نبوده و تنها به عنوان علت مقدماتی در به وجود آمدن وضع موجود محسوب می شود در نتیجه این اعضا و رئیسه بدن هستند که عدم توازن واعتدال در عملکرد آنها عامل به وجود آمدن عوارض و امراض می گردد لذا برای تشخیص باید به اعضای اصلی بدن توجه ویژه داشت و این نظریه ای بود که با ساختار طب شیمیایی هم قابل تحلیل بوده و مورد  پذیرش قرار می گیرد از ویژگی های دیگر این نظریه آن است که در تحلیل شیوه درمان به علاج فطری (العلاج بالفطره) اشاره می کند که این تحلیل نقش حکمت را در طب سنتی مفرد اعضا را آشکارتر می کند .

نظریه اعضای مفرد که حکیم صابر ملتانی درباره آن تعبیر به قانون مفرد اعضا می کند علاوه برارائه نظریه ای منطقی و دقیق و تحلیلی آسان و کاربردی دارد که شاید این دو ویژگی سبب شده که اکثر کسانی که با آن آشنا شده اند آنرا بپذیرند.

همچنین در این نظریه با بهره گیری از تجربیات ارزنده شیوه های متعددی در زمینه تشخیص علم العلامات همچون نبض شناسی چهره شناسی و… ارائه می کند که ویژگی تمایز آنها استفاده از همان متد آسان و کاربردی در تشخیص امراض و علامات آنها بوده است در نتیجه وقتی که در این ویژگی های متعدد در زمینه تشخیص را در کنار دکترین منحصر به فرد نظریه اعضای مفرد قرار می دهیم در میابیم که چرا این نظریه آنقدر در کشور هند و پاکستان مورد توجه قرار گرفته و چرا در بین متد های علمی طب سنتی در ایران مورد مقبولیت کسانی قرار گرفته که آنرا می شناسند.

لذا به نظر می رسد نیاز است تا در محافل علمی طب سنتی بیشتر معرفی گردیده قرار گیرد شاید بیه پویایی بیشترمان در زمینه طب سنتی بیانجامد .